"Góry są przede wszystkim miejscem szczególnym, gdyż jako środowisko stanowią zagęszczenie wszelkich przyrodniczych zjawisk i form. Są niejako koncentracją prawdy o przyrodzie, albo wręcz jej kwintesencją. (...) Góry są zatem miejscem, gdzie przyrodę tej planety doświadczamy najzupełniej. Dlatego sam pobyt w górach może stać się wielkim odkryciem."

Wojciech Kurtyka

Ślad Zdobywców

Karpacz jest miastem ludzi gór..
Co roku na Skwerze przed Urzędem Miasta odsłaniane są odlane w brązie ślady butów wyprawowych polskich himalaistów.
Urząd Miasta w Karpaczu i Szkoła Górska honorują w ten sposób nie tylko sportową rywalizację i zdobywanie szczytów ale przede wszystkim konsekwentne realizowanie własnej pasji i wkład w dzialalność górską na świecie.
"Zdobywcy" to dla nas osobowości górskie, ludzie, których postawa jest godna naśladowania Kapituła bierze pod uwagę ambitne dokonania, w sztuce jaką jest alpinizm. Liczy się stopień trudności pokonanych dróg, styl wspinaczki a także stosowanie zasad fair play.

13 lutego 2010 zapraszamy wszystkich na - 30 rocznicę pierwszego zimowego wejścia na Everest.

Uroczystości odbęda się przy Skwerze Zdobywców koło Urzędu Miejskiego i w Gimnzajum Ratowników Górskich przy ul. Łącznej 2 w Karpaczu

INFORMACJE O WYPRAWIE

Zimowa wyprawa na Mount Everest 1980 - przełomowa wyprawa w dziejach światowego himalaizmu - w czasie tej wyprawy zdobyto po raz pierwszy ośmiotysięcznik w zimie, co otworzyło nowy front działań himalaistycznych - wyprawy zimowe w najwyższe góry świata.

KALENDARIUM

1977:
. 11 maja . zarząd Polskiego Związku Alpinizmu zatwierdza ramowy plan wyprawy narodowej na Mount Everest lubK2 i mianuje kierownikiem wyprawy Andrzeja Zawadę

1978:
. listopad-grudzień . pobyt Andrzeja Zawady w Nepalu i Pakistanie w celu uzyskania zezwolenia na wyprawę w sezonie zimowym 1979-80

1979:
. 22 listopada . oficjalna zgoda władz Nepalu na wyprawę
. 7, 15 i 19 grudnia . odlot do Nepalu kolejno: Andrzeja Zawady, pierwszej i drugiej grupy alpinistów

1980:
. 5 stycznia . ukończenie budowy bazy na lodowcu Khumbu
. 6 stycznia . założenie obozu I na wysokości 6000 m n.p.m. (Andrzej Heinrich, Krzysztof Wielicki)
. 9 stycznia . założenie obozu II na wysokości 6500 m n.p.m. (grupa ośmioosobowa)
. 15 stycznia . założenie obozu III na wysokości 7150 m n.p.m. (Ryszard Gajewski, Maciej Pawlikowski,Krzysztof Żurek)
. 26 stycznia-9 lutego . przerwa w akcji górskiej spowodowana huraganowym wiatrem
. 11 lutego . wejście na Przełęcz Południową i rozpoczęcie zakładania obozu IV na wysokości 8000 m n.p.m.(Leszek Cichy, Walenty Fiut, Krzysztof Wielicki)
. 13 lutego . założenie obozu IV na wysokości 8000 m n.p.m. (Leszek Cichy, Walenty Fiut, Krzysztof Wielicki)
. 14 lutego . Ryszard Szafirski podchodzi z Przełęczy Południowej na wysokość 8150 m n.p.m. pozostawiając depozyt tlenowy
. 15 lutego . koniec pierwotnego pozwolenia na atak szczytowy wydanego przez władze nepalskie; po kontakcie radiowym pozwolenie zostało przedłużone o dwa dni - w celu przeprowadzenia ostatniego ataku szczytowego.
. 17 lutego . zdobycie szczytu przez Krzysztofa Wielickiego i Leszka Cichego.
. 18-19 lutego . likwidowanie i porządkowanie obozów (obozy I i II pozostały na wyprawę wiosenną)

UCZESTNICY

. Andrzej Zawada . kierownik . Andrzej Zawada . kierownik
. Ryszard Dmoch . zastępca kierownika
. Andrzej Zygmunt Heinrich . zastępca kierownika ds. sportowych
. Leszek Cichy - zdobywca szczytu
. Krzysztof Cielecki
. Walenty Fiut
. Ryszard Gajewski
. Jan Holnicki-Szulc
. Aleksander Lwow
. Janusz Mączka
. Kazimierz Olech
. Maciej Pawlikowski
. Marian Piekutowski
. Ryszard Szafirski
. Krzysztof Wielicki - zdobywca szczytu
. Krzysztof Żurek
. Józef Bakalarski . filmowiec
. Bogdan Jankowski . radiooperator
. Robert Janik . lekarz
. Stanisław Jaworski . filmowiec
. Stanisław Kardasz . ksiądz

CIEKAWOSTKI

. Jeden ze zdobywców szczytu - Krzysztof Wielicki - nie uzyskał miejsca na pierwszej liście uczestników i pojechał na wyprawę z trzeciego miejsca na liście rezerwowej.
. Z powodu braku specjalistycznego sprzętu Krzysztof Wielicki korzystał na wyprawie i podczas ataku szczytowego z okularów spawalniczych. Inni uczestnicy mieli m.in. gogle narciarskie.
. Na szczycie zdobywcy znaleźli kartkę pozostawioną przez Raya Geneta - ostatniego zdobywcę Everestu w sezonie letnim 1979, który zginął w trakcie zejścia. Treść kartki to: "For a good time call Pat Rucker 274-2602 Anchorage, Alaska, USA" (Jeśli chcesz się dobrze zabawić zadzwoń do ...), co według późniejszych informacji Leszka Cichego było kontaktem do prostytutki.
. Sami zostawili różaniec od papieża i drewniany krzyżyk, upamiętniający śmierć filmowca Staszka Latałły w czasie wyprawy na Lhotse w 1974 oraz termometr rejestrujący temperatury minimalne.
. Schodząc ze szczytu himalaiści minęli ciało Hannelore Schmatz - która również zginęła w trakcie ostatniej wyprawy w sezonie letnim.
. Informacja o wniesieniu i pozostawieniu na szczycie różańca i krzyżyka nie została podana oficjalnie, ale dotarła do kraju w listach do rodzin i dotarła jako plotka do Radia Wolna Europa w międzyczasie jednak ulegając zniekształceniu. Plotka mówiła o 4 metrowym krzyżu, podczas gdy w rzeczywistości był to 4 centymetrowy krzyżyk.
. Kierownik wyprawy wysłał telegram z wiadomością o zdobyciu szczytu m.in. do papieża Jana Pawła II i otrzymał od niego list z gratulacjami, co spotkało się z dezaprobatą polskich, komunistycznych władz i razem z wiadomością o krzyżu spowodowało, że I sekretarz PZPR Edward Gierek nie podał ręki Andrzejowi Zawadzie w czasie przywitania uczestników wyprawy na lotnisku w Warszawie.
. Reinhold Messner próbował umniejszyć wyczyn ekspedycji insynuując, że zdobycie szczytu miało miejsce po zakończeniu terminu zezwolenia na atak szczytowy udzielony przez władze Nepalu (został on przedłużony drogą radiową) i nie jest to wejście zimowe. Jak się później okazało, ta opinia była spowodowana względami osobistymi - Messner przygotowywał zimową wyprawę na Czo Oju i chciał, aby to ona po raz pierwszy zdobyła ośmiotysięcznik zimą.